วันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

บางครั้ง....

บางครั้ง สิ่งที่ดีที่สุด...ก็ไม่ใช่...สิ่งที่ถูกต้องที่สุด...

บางครั้ง สิ่งที่ถูกต้องที่สุด ...ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด...


บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าไว้ใจได้มากที่สุด...แต่กลับทำลายเราได้มากที่สุด

บางครั้ง สิ่งที่คิดว่าทำลายเรามากที่สุด...กลับเป็นสิ่งที่ทำให้เราไว้ใจได้มากที่สุด...


บางครั้งเรา อยู่ในโลกแคบจนลืมมองถึงโลกกว้าง...

บางคร้ง ปัญหาแค่ปลายนิ้วก้อย...แต่กลับทำให้มันเป็นฝ่ามือ


บางครั้งคำพูดคน...ก็เชื่อใจไม่ได้...

บางครั้ง ไม่มีอะไรมาวัดปริมาณคำพูดว่าจะเชื่อถือได้มากเพียงใด...มีแต่เวลาพิสูจน์...


บางครั้งโลกนี้มันก็โหดร้าย...มากกว่าที่เธอคิด

บางครั้งโลกนี้ก็สวยงาม...ไม่ได้โหดร้ายเหมือนที่เธอคิด


บางครั้งคนเราก็ต้องการ...แค่ใครสักคนที่เข้าใจ...

บางครั้งคนเราก็ต้องการที่จะเข้าใจตัวเอง...


บางครั้งเราก็ไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้

แต่บางครั้งเราก็สามารถ กำหนดทิศทางของเราเองได้


บางครั้งบทเรียนที่ต้องจดจำคือการเรียนรู้ของตัวเอง

บางครั้งบทเรียนที่ต้องย้ำเตือนคือการเรียนรู้ของผู้อื่น


บางครั้งคนเราก็ร้องไห้อย่างไม่มีสาเหตุ

แต่บางคน...ทุกสาเหตุ... ก็ระบายด้วยน้ำตา...


บางครั้งการที่ได้หัวเราะกับคนที่เรารักทำให้ชีวิตมีความสุขได้ทั้งวัน...

แต่บางครั้งเสียงหัวเราะ...อาจกลายเป็นรอยน้ำตา...


บางครั้งกลางวัน ก็อาจจะมืด...

แต่บางครั้งกลางคืนอาจจะสว่าง...


บางครั้งแสงสว่างก็มักจะอยู่ในที่เรามองไม่เห็น

แต่บางครั้งความมืดอาจจะอยู่ในที่ที่เรามองเห็นชัดเจน


บางครั้งสายลมก็พัดเอาความเหน็บหนาวมาให้

แต่บางครั้งสายลมก็ โอบกอดฉันไว้อย่างอ่อนโยน...


บางครั้งคนเราก็หัวเราะกลบความเศร้า ....แอบยิ้มเมื่อใจฝืนทน

บางครั้งคนเราก็เหงาเมื่ออยู่ลำพัง

แต่มักจะบอกกับตัวเองว่า...ฉันไม่เหงา...ฉันไม่ต้องการใคร...

ไม่มีความคิดเห็น: